คนเราเมื่อมีลาภ ก็เสื่อมลาภ เมื่อมียศ ก็มีเสื่อมยศเมื่อมีสรรเสริญ ก็มีนินทา เป็นของคู่กันมาเช่นนี้จะไปถืออะไรกับปากมนุษย์ถึงจะดีแสนดี ... มันก็ติ ถึงจะชั่วแสนชั่ว ... มันก็ชม
นับประสาอะไรพระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐเลิศยิ่งกว่ามนุษย์เทวดายังมีมารผจญ ยังมีคนนินทาติเตียน ปุถุชนอย่างเราจะรอดพ้นจากโลกะธรรมดังกล่าวแล้วไม่ได้ต้องคิดเสียว่าเขาจะติ ... ก็ช่าง เขาจะชม ... ก็ช่างเราไม่ได้ทำอะไรให้เขาเดือดเนื้อร้อนใจก่อนที่เราจะทำอะไรเราคิดแล้วว่าไม่เดือดร้อนแก่ตัวเราและคนอื่น ... เราจึงทำเขาจะนินทา.. ว่าใส่ร้าย อย่างไร ก็ช่างเขาบุญเราทำ กรรมเราไม่สร้างพยายามสงบกาย สงบวาจา สงบใจไยจะต้องไปกังวล กลัวใครจะติเตียนทำไม ... ไม่เห็นมีประโยชน์เปลืองความคิดเปล่า ๆ

(ธรรมะของท่านเจ้าคุณนรรัตนราชมานิต) 

นักจิตวิทยาของอเมริกัน ทำการศึกษา ค้นคว้า วิจัยแล้วพบว่าคนเราเฉลี่ยแล้วคนๆ หนึ่ง ในวันหนึ่งๆมีความรู้สึก ไม่พอใจ ไม่ถูกใจนึกเป็น วิภวตัณหาถึง 3 หมื่นครั้งต่อวันครึ่งหนึ่ง อาจจะนึกตำหนิ ออกมาเป็นคำพูด เป็นคำนินทาวันหนึ่ง ๆ เรานึกตำหนิคนอื่นเท่าไรและนินทาคนอื่นเท่าไร เราไม่รู้ตัวแต่ถ้าเราได้ยินว่า มีใครมานินทา เราสักประโยคเดียวเราเจ็บใจ เกือบทำใจไม่ได้เราลืมมองดูตัวเองว่าเราก็นินทาคนอื่นมากมายใจเราไม่มีความยุติธรรมเท่าไร

(ธรรมะของพระอาจารย์ มิตซุโอะ คเวสโก วัดป่าสุนันทวนาราม)

ขอบคุณที่มาลานธรรมจักร

Tags : ธรรมะ - การนินทา - คนไม่ถูกนินทา ... ไม่มีในโลกนี้